خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ناتوانی در بیان مدح و ثنای مناسب با الفاظ موجود اظهار تأسف می‌کند و اشاره می‌کند که اساس طبع او ستایش است، اما ابزارهای سخن برای بیان آن کافی نیستند.
متن دارای مفاهیم ادبی و زبانی پیچیده است که درک آن به دانش و بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی شعر و ادبیات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۴۷ - دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل
دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل
که چابکیش نیاید همی به لفظ پدید ۱
اساس طبع ثنایست، بل قوی‌تر ازان
ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ ۲
که چابکیش نیاید همی به لفظ پدید ۱
اساس طبع ثنایست، بل قوی‌تر ازان
ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - می آرد شرف مردمی پدید
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - هر باد، که از سوی بخارا به من آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
