شماره ۲۶ - شاد زی با سیاه چشمان، شاد

شاد زی با سیاه چشمان، شاد
که جهان نیست جز فسانه و باد ۱

زآمده شادمان بباید بود
وز گذشته نکرد باید یاد ۲

من و آن جعد موی غالیه بوی
من و آن ماهروی حورنژاد ۳

نیک بخت آن کسی که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد ۴

باد و ابر است این جهان، افسوس!
باده پیش آر، هر چه باداباد ۵

شاد بوده‌ست از این جهان هرگز
هیچ کس؟ تا از او تو باشی شاد ۶

داد دیده‌ست از او به هیچ سبب
هیچ فرزانه؟ تا تو بینی داد ۷