خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

شاعر در این متن از عشق و مستی و جستجوی معنا در زندگی سخن می‌گوید. او از زهد عبوس فاصله گرفته و به دنبال لذت‌های معنوی و روحانی است. شاعر به عشق و مستی و ارتباط با معشوق و خداوند اشاره می‌کند و از زندگی با شور و اشتیاق سخن می‌گوید.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا نیاز به تفسیر داشته باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۷۹ - سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم

سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم
که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم ۱

عبوس زهد به وجه خمار ننشیند
مرید خرقه ی دردی کشان خوش خویم ۲

شدم فسانه به سرگشتگی و ابروی دوست
کشید در خم چوگان خویش چون گویم ۳

گرم نه پیر مغان در به روی بگشاید
کدام در بزنم چاره از کجا جویم ۴

مکن در این چمنم سرزنش به خودرویی
چنان که پرورشم می‌دهند می‌رویم ۵

تو خانقاه و خرابات در میانه مبین
خدا گواه که هر جا که هست با اویم ۶

غبار راه طلب کیمیای بهروزیست
غلام دولت آن خاک عنبرین بویم ۷

ز شوق نرگس مست بلندبالایی
چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم ۸

بیار می که به فتوای حافظ از دل پاک
غبار زرق به فیض قدح فروشویم ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۸ - ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
گوهر بعدی:غزل ۳۸۰ - بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.