خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این متن یک دعا یا مناجات است که در آن گوینده از خداوند طلب هدایت، رحمت، و رستگاری می‌کند. او می‌خواهد دلش به حقایق الهی روشن شود، از رحمت خدا بهره‌مند گردد، و از خطرات و هلاکت در امان بماند. همچنین، او آرزو می‌کند که زبانش به سپاسگزاری عادت کند و امیدش به سوی رستگاری سوق داده شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار باشد.
بخش ۱ - سرآغاز
خداوندا دلم را چشم بگشای
به معراج یقینم راه بنمای ۱
به رحمت باز کن گنجینهٔ جود
درونم خوان بشاد روان مقصود ۲
دلی بخش از ثنای خویش معمور
زبانی ز آفرین دیگران دور ۳
دراسانیم شکر اندیش گردان
به دشواری سپاسم بیش گردان ۴
امیدم را به جائی کش عماری
که باشد پیشگاه رستگاری ۵
چو خود برداشتی اول ز خاکم
مده آخر به طوفان هلاکم ۶
به معراج یقینم راه بنمای ۱
به رحمت باز کن گنجینهٔ جود
درونم خوان بشاد روان مقصود ۲
دلی بخش از ثنای خویش معمور
زبانی ز آفرین دیگران دور ۳
دراسانیم شکر اندیش گردان
به دشواری سپاسم بیش گردان ۴
امیدم را به جائی کش عماری
که باشد پیشگاه رستگاری ۵
چو خود برداشتی اول ز خاکم
مده آخر به طوفان هلاکم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مطلع‌الانوار
گوهر بعدی:بخش ۲ - در توحید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
