خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن از سعدی، شاعر بزرگ فارسی، است که در آن از یادآوری جوانی و خوشیهای گذشته سخن میگوید. همچنین، به انتقاد از کسانی میپردازد که بدون شرم و حیا سخن میگویند و ادعا میکنند هر چه بگویند بهتر از گفتههای دیگران است.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز میستاید:
ور غزلت یاد جوانی دهد
وز خوشی طبع، نشانی دهد ۱
تن زن ازان هم که کسان گفتهاند
هر چه تو گوئی، به ازان گفتهاند ۲
نوبت سعدی که مبادا کهن ،
شرم نداری که بگوئی سخن ؟ ۳
وز خوشی طبع، نشانی دهد ۱
تن زن ازان هم که کسان گفتهاند
هر چه تو گوئی، به ازان گفتهاند ۲
نوبت سعدی که مبادا کهن ،
شرم نداری که بگوئی سخن ؟ ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنویهای خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می ستاید:
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳ - (در پی این فهرست منظوم ابیات گزیدهای را از حمد، مناجات، نعت و معراج میآریم که محسنات معنوی عمده دارد) حمد:
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.