خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن به زیبایی و جذابیت یک شخص اشاره دارد که حتی گل‌ها در مقابل چهره‌اش شرمسار می‌شوند و بوی خوش او با عطر غالیه قابل مقایسه است. همچنین، مقایسه‌ای با ماه شب چهارده دارد که نشان‌دهنده‌ی شباهت او به ماه است، اگرچه خود ماه نیست.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که برای درک کامل آن، خواننده باید از توانایی درک مفاهیم انتزاعی و ادبی برخوردار باشد. این سطح از درک معمولاً از سن 12 سالگی به بالا امکان‌پذیر است.
رباعی ۱۰ - گل کز رخ او خجل فرو میماند
گل کز رخ او خجل فرو میماند
چیزیش بدان غالیه‌بو میماند ۱
ماه شب چهارده چو بر می‌آید
او نیست ولی نیک بدو میماند ۲
چیزیش بدان غالیه‌بو میماند ۱
ماه شب چهارده چو بر می‌آید
او نیست ولی نیک بدو میماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹ - هرچند که درد دل هر خسته بسیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۱ - این شمع که شب در انجمن می‌خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
