خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن شعری است که در مدح و ستایش یک پادشاه جوانبخت و بااقبال سروده شده است. شاعر از قصر باشکوه، بزم شاد، جمال و قدرت پادشاه، و برتری او بر دشمنان سخن می‌گوید. همچنین، به تأثیر مثبت پادشاه بر دل و دیده اشاره می‌کند و آرزو می‌کنند که بخت همیشه با او یار باشد.
این متن دارای مفاهیم ادبی و تاریخی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به آشنایی با اصطلاحات و سبک شعر کلاسیک فارسی دارد. همچنین، محتوای مدح و ستایش ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال جذاب نباشد.
شمارهٔ ۱۳ - در صفت قصر شیخ ابواسحاق
بفیروزی در این قصر همایون
که بادا تا به نفخ صور معمور ۱
به شادی بزم سلطان قصب پوش
که دل را ذوق بخشد دیده را نور ۲
جمال ملک و دین شاه جوانبخت
که باد از تخت و تاجش چشم بد دور ۳
صریر کلک او را دهر محکوم
نفاذ امر او را چرخ مامور ۴
مدامش بخت بر اعدا مظفر
همیشه رایت عالیش منصور ۵
که بادا تا به نفخ صور معمور ۱
به شادی بزم سلطان قصب پوش
که دل را ذوق بخشد دیده را نور ۲
جمال ملک و دین شاه جوانبخت
که باد از تخت و تاجش چشم بد دور ۳
صریر کلک او را دهر محکوم
نفاذ امر او را چرخ مامور ۴
مدامش بخت بر اعدا مظفر
همیشه رایت عالیش منصور ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲ - در تزکیهٔ نفس خود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴ - در تضمین مطلع یکی از قصاید سعدی گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
