خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر رضایت و قناعت گدایان از وضعیت خود است. آنها با توکل به خدا و قناعت، از دغدغه‌های مادی و اعتبار اجتماعی رها شده‌اند و در مقایسه با دیگران که درگیر حرص و فخر فروشی هستند، آرامش دارند. همچنین، آنها از مستی و خمار نیز دوری کرده‌اند و خود را از فخر و عار دنیوی رها ساخته‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند 'مستی' و 'خمار' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
غزل ۸۷ - ما گدایان بعد از این از کار و بار آسوده‌ایم
ما گدایان بعد از این از کار و بار آسوده‌ایم
چون به روزی قانعیم از روزگار آسوده‌ایم ۱
هرکسی بر قدر همت اعتباری کرده‌اند
ما توکل کرده‌ایم از اعتبار آسوده‌ایم ۲
دیگران در بحر حرص ار دست و پائی میزنند
ما قناعت کرده‌ایم و بر کنار آسوده‌ایم ۳
در پی مستی خماری بود و ما را وین زمان
ترک مستی چون گرفتیم از خمار آسوده‌ایم ۴
اهل دنیا فخر خود جویند و عار دیگران
حالیا ما چون عبید از فخر و عار آسوده‌ایم ۵
چون به روزی قانعیم از روزگار آسوده‌ایم ۱
هرکسی بر قدر همت اعتباری کرده‌اند
ما توکل کرده‌ایم از اعتبار آسوده‌ایم ۲
دیگران در بحر حرص ار دست و پائی میزنند
ما قناعت کرده‌ایم و بر کنار آسوده‌ایم ۳
در پی مستی خماری بود و ما را وین زمان
ترک مستی چون گرفتیم از خمار آسوده‌ایم ۴
اهل دنیا فخر خود جویند و عار دیگران
حالیا ما چون عبید از فخر و عار آسوده‌ایم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۶ - ما که رندان کیسه پردازیم
گوهر بعدی:غزل ۸۸ - رفتم از خطهٔ شیراز و به جان در خطرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
