غزل ۸۰ - یارب از کرده به لطف تو پناه آوردیم

یارب از کرده به لطف تو پناه آوردیم
به امید کرمت روی به راه آوردیم ۱

بر سر نفس بدآموز که شیطان رهست
از ندامت حشر از تو به سپاه آوردیم ۲

بر گنه کاری خود گرچه مقریم ولی
نالهٔ زار و رخ زرد گواه آوردیم ۳

گرچه ما نامه سیاهیم ببخشای که ما
روسیاهیم از آن نامه سیاه آوردیم ۴

بر در عفو تو ما بی سر و پایان چو عبید
تا تهی دست نباشیم گناه آوردیم ۵