خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا از زبان طبیعت و گذر زمان سخن می‌گوید، با توصیف باد صبا، آواز بلبل و گل‌ها، به اهمیت زندگی و شادی در لحظه تأکید دارد. همچنین، با اشاره به ناپایداری دنیا و فراز و نشیب‌های تاریخ، مخاطب را به گذراندن عمر با ارزش و دوری از افسوس تشویق می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و تمثیل‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۷ - باد صبا جیب سمن برگشاد
باد صبا جیب سمن برگشاد
غلغل بلبل به چمن در فتاد ۱
زنده کند مردهٔ صد ساله را
باد چو بر گل گذرد بامداد ۲
زمزم مرغان سخندان شنو
تا نکنی نغمهٔ داود یاد ۳
موسم عیشست غنیمت شمار
هرزه مده عمر و جوانی به باد ۴
وقت به افسوس نشاید گذاشت
جام می از دست نباید نهاد ۵
تا بتوان خاطر خود شاددار
نیست بدین یک دو نفس اعتماد ۶
خاک همانست که بر باد داد
تخت سلیمان و سریر قباد ۷
چرخ همانست که بر خاک ریخت
خون سیاووش و سر کیقباد ۸
انده دنیا بگذار ای عبید
تا بتوان زیست یکی لحظه شاد ۹
غلغل بلبل به چمن در فتاد ۱
زنده کند مردهٔ صد ساله را
باد چو بر گل گذرد بامداد ۲
زمزم مرغان سخندان شنو
تا نکنی نغمهٔ داود یاد ۳
موسم عیشست غنیمت شمار
هرزه مده عمر و جوانی به باد ۴
وقت به افسوس نشاید گذاشت
جام می از دست نباید نهاد ۵
تا بتوان خاطر خود شاددار
نیست بدین یک دو نفس اعتماد ۶
خاک همانست که بر باد داد
تخت سلیمان و سریر قباد ۷
چرخ همانست که بر خاک ریخت
خون سیاووش و سر کیقباد ۸
انده دنیا بگذار ای عبید
تا بتوان زیست یکی لحظه شاد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶ - لعل نوشینش چو خندان می شود
گوهر بعدی:غزل ۴۸ - کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
