شاعر از احساس دوری و مهجوری معشوق با وجود نزدیکی فیزیکی میگوید و او را جان شیرین خود میخواند، اما اشاره میکند که معشوق از دید او پنهان است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷ - تو مردمک چشم من مهجوری
زان با همه نزدیکیت از من دوری ۱
نی نی غلطم تو جان شیرین منی
زان با منی وز چشم من مستوری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.