این متن بیانگر دلسوزی و اندوه شاعر است که دلش در شهر عشق سرگردان، بیمار و غریب شده و از بخت برگشته و روزگار سیاه رنج میبرد. او این وضعیت را به مژگان سیاه معشوق نسبت میدهد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
رباعی ۵ - این دل که به شهر عشق سرگشتهٔ تست
بیمار و غریب و در به در گشتهٔ تست ۱
برگشتگی بخت و سیه روزی او
از مژگان سیاه برگشتهٔ تست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.