شاعر بیان میکند که به کمترینها قانع است و به دنبال جمعآوری ثروت یا مال نیست. او یک خوشه از کشت و یک گوشه از زمین را کافی میداند و خود را با مرغی مقایسه میکند که تنها به دانهای برای توشه نیاز دارد.
مفهوم قناعت و زهد ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با مضامین عمیقتر شعر ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱ - از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
در روی زمین بس است یک گوشه مرا ۱
تا چند چو کاه گرد خرمن گردیم
چون مرغ بس است دانهای توشه مرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.