غزل ۴۳۷ - ماه غلام رخ زیبای تو

ماه غلام رخ زیبای تو
سر و کمر بسته بالای تو ۱

تن همه چشم است به صحن چمن
نرگس شهلا به تماشای تو ۲

مجمع دل‌های پراکنده چیست
چین سر زلف چلیپای تو ۳

زاهد و اندیشهٔ گیسوی حور
دست من و جعد سمن سای تو ۴

گر تو زنی تیغ هلاکم به فرق
فرق من و خاک کف پای تو ۵

روی من و خاک سر کوی عشق
رای من و پیروی رای تو ۶

تیر من دیدهٔ کج بین غیر
تیغ من و تارک اعدای تو ۷

چند فشاند نمکم بر جگر
لعل شکرخند شکرخای تو ۸

دیر کشیدی ز میان بس که تیغ
مرد فروغی ز مداوای تو ۹