خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از معشوق میخواهد که رازآلودگی را کنار بگذارد، دردش را تسکین دهد و به او توجه کند. شاعر همچنین از ناامیدی و فراق میگوید و در نهایت به پذیرش تقدیر و رضایت به آنچه از دست معشوق میرسد، اشاره میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات اشاره به مفاهیمی مانند درد، فراق و تقدیر دارند که برای سنین پایینتر ممکن است نامناسب یا سنگین باشد.
غزل ۴۰۹ - گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
ما را به هیچ صاحب عمر دوباره کن ۱
بنمای روی خود ز پس پرده آشکار
یک باره راز هر دو جهان آشکاره کن ۲
وقتی که چارهٔ دل عشاق میکنی
درد مرا به نیم شکرخنده چاره کن ۳
با جام می شبی به شبستان من بیا
آسودهام ز گردش ماه و ستاره کن ۴
خواهی که دامن تو نگیرم روز حشر
در زیر تیغ جانب ما یک نظاره کن ۵
خیر است آن چه میرسد از دست چون تویی
کمتر به قتل خستهدلان استخاره کن ۶
اکنون که از کنار منت میل رفتن است
اول بریز خونم و آخر کناره کن ۷
با مهربانی از دل سنگین او مخواه
یا ناله را بگو گذر از سنگ خاره کن ۸
گفتم فروغی از پی مژگان او مرو
رفتی کنون علاج دل پاره پاره کن ۹
ما را به هیچ صاحب عمر دوباره کن ۱
بنمای روی خود ز پس پرده آشکار
یک باره راز هر دو جهان آشکاره کن ۲
وقتی که چارهٔ دل عشاق میکنی
درد مرا به نیم شکرخنده چاره کن ۳
با جام می شبی به شبستان من بیا
آسودهام ز گردش ماه و ستاره کن ۴
خواهی که دامن تو نگیرم روز حشر
در زیر تیغ جانب ما یک نظاره کن ۵
خیر است آن چه میرسد از دست چون تویی
کمتر به قتل خستهدلان استخاره کن ۶
اکنون که از کنار منت میل رفتن است
اول بریز خونم و آخر کناره کن ۷
با مهربانی از دل سنگین او مخواه
یا ناله را بگو گذر از سنگ خاره کن ۸
گفتم فروغی از پی مژگان او مرو
رفتی کنون علاج دل پاره پاره کن ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۸ - شبها به بزم مدعی ای بی مروت جا مکن
گوهر بعدی:غزل ۴۱۰ - غافل گذشتی از دل امیدوار من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.