خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، با زبانی نمادین و عرفانی، مخاطب را از انجام کارهای ناپسند و ظلم به دیگران بازمی‌دارد. او از عشق، وفاداری، و رعایت حقوق دیگران سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نباید به دل‌های شکسته و افراد بی‌پناه آسیب رساند. همچنین، شعر به مفاهیمی مانند عرفان، عشق الهی، و پرهیز از تکبر و خودخواهی اشاره دارد.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۴۰۴ - بر صفحهٔ رخ از خط مشکین رقم مزن

بر صفحهٔ رخ از خط مشکین رقم مزن
بر نامهٔ حیات محبان قلم مزن ۱

تیغ عتاب بر سر اهل وفا مکش
تیر هلاک بر دل صید حرم مزن ۲

افتادگان بند تو جایی نمی‌روند
مرغان بال بسته به سنگ ستم مزن ۳

زلفی که جایگاه دخل خلق عالم است
بر یکدگر میفکن و عالم به هم مزن ۴

رنگی نماند پیش رخت هیچ باغ را
برقع بپوش و طعنه به باغ ارم مزن ۵

گفتی که کام دیدی از آن چاک پیرهن
پیراهن دریدهٔ من بین و دم مزن ۶

در جلوه‌گاه دوست نگاهی فزون مخواه
در کارگاه عشق دم از بیش و کم مزن ۷

بی ترک سر ز راه ارادت نشان مجو
بی راهبر به کوی محبت قدم مزن ۸

گر آسمان به کام تو گردد فروغیا
بر آسمان میکده جز جام جم مزن ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۰۳ - گر عارف حق بینی چشم از همه بر هم زن
گوهر بعدی:غزل ۴۰۵ - ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.