غزل ۳۱۳ - تا به در میکده جا کرده‌ام

تا به در میکده جا کرده‌ام
توبه ز تزویر و ریا کرده‌ام ۱

خرقهٔ تقوی به می افکنده‌ام
جامهٔ پرهیز قبا کرده‌ام ۲

خواجگی از پیر مغان دیده‌ام
بندگی اهل صفا کرده‌ام ۳

کام خود از مغبچگان جسته‌ام
درد دل از باده دوا کرده‌ام ۴

یک دو قدح می به کف آورده‌ام
رفع غم و دفع بلا کرده‌ام ۵

چشم طمع از همه سو بسته‌ام
قطع امید از همه جا کرده‌ام ۶

رخش سعادت به فلک رانده‌ام
روی تحکم به قضا کرده‌ام ۷

از اثر خاک در می فروش
خون بدل آب بقا کرده‌ام ۸

از زره زلف گره‌گیر دوست
عقده ز کار همه وا کرده‌ام ۹

همت مردانه ز من جو که من
خدمت مردان خدا کرده‌ام ۱۰

دوش فروغی به خرابات عشق
انجمن عیش بپا کرده‌ام ۱۱