خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه وصف زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر است. زلف سیاه، چهره آتشین، طره عنبرین، لب شیرین و چشم افسونگر معشوق، دل شاعر را به بازی گرفته و عمر کوتاه او را با شور عشق دراز کرده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۸۰ - دوش زلف سیهت بنده‌نوازیها کرد
دوش زلف سیهت بنده‌نوازیها کرد
دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد ۱
آتش چهرهٔ تو مجمره سوزیها داشت
عنبرین طرهٔ تو غالیه سازیها کرد ۲
لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت
چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد ۳
تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد
عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد ۴
تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد
چین کاکل به سرت چتر فرازیها کرد ۵
دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد ۱
آتش چهرهٔ تو مجمره سوزیها داشت
عنبرین طرهٔ تو غالیه سازیها کرد ۲
لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت
چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد ۳
تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد
عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد ۴
تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد
چین کاکل به سرت چتر فرازیها کرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۹ - دل نام سر زلف ترا مشک ختا کرد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۱ - شبی که دل به برم یاد زلف دلبر کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
