این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مضامین عشق، درد، شوق، صبر و عقل در برابر عشق استفاده میکند. شاعر از احساسات پیچیدهای مانند درد شیرین، غم و نشاط، و تسلیم در برابر عشق سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیم مذهبی مانند حرام بودن شراب در رمضان و همچنین مفاهیم اساطیری مانند فرهاد و مجنون دارد.
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'می حرام' و مفاهیم درد و رنج عشق نیاز به درک بالاتری از ادبیات و زندگی دارد.
غزل ۸۷ - گر نه زلفش پی شبیخون است
پس چرا حال دل دگرگون است ۱
درد شیرین دوای فرهاد است
غم لیلی نشاط مجنون است ۲
صبر در چنگ شوق مغلوب است
عقل در کار عشق مفتون است ۳
چون ننالم که تیغ بر فرق است
چون نگریم که بخت وارون است ۴
خون من ریخت قاتلی که به حشر
کشتهاش از حساب بیرون است ۵
قسمت من ز کارخانهٔ عشق
داغ و دردی که از حد افزون است ۶
می حرام است خاصه در رمضان
جز بر آن لعل لب که میگون است ۷
گر ز دست تو گریه سر نکنم
چه کنم با دلی که پر خون است ۸
تا فروغی غزلسرای تو شد
صاحب صد هزار مصمون است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.