این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از عشق، درد فراق، و رنجهای عاشق سخن میگوید. شاعر از تیغ پنهان و زخمهای ناپیدای عشق مینالد و بیان میکند که عشق هم درد است و هم درمان. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند امید، ناامیدی، و زیبایی معشوق دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «قتلگاه» و «زخم بیداد» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۷۸ - شربتی در دو لعل جانان است
که خیالش مفرح جان است ۱
از پی قتل مردم دانا
تیغ در دست طفل نادان است ۲
میتوان یافتن ز زخم دلم
کاین جراحت نه کار پیکان است ۳
قتلگاهی است کوی او کان جا
زخم بیداد و تیغ پنهان است ۴
دلم از نالهٔ شعله در خرمن
چشمم از گریه خانه ویران است ۵
سر زلفی چگونه گردد جمع
که از آن مجمعی پریشان است ۶
چشم امید هر مسلمانی
پی آن چشم نامسلمان است ۷
گر تو درمان درد عشاقی
درد الحق که عین درمان است ۸
منع زاری مکن فروغی را
که گلت را هزار دستان است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.