غزل ۷۳ - گر کسی را حسد آید که تو را می‌نگرم

گر کسی را حسد آید که تو را می‌نگرم
من نه در روی تو، در صنع خدا می‌نگرم ۱

من از آن توام و هر چه مرا هست توراست
روشن است این که به چشم تو، تو را می‌نگرم ۲

خصم گوید که روا نیست نظر در رویش
من اگر هست و اگر نیست روا، می‌نگرم ۳

تشنه‌ام، نیست شگفت ار طلبم آب حیوة
دردمندم، نه عجب گر به دوا می‌نگرم ۴

نور حسنی‌ست در آن روی، بدان ملتفتم
من در آن آینه از بهر صفا می‌نگرم ۵

روی زیبای تو آرام و قرار از من برد
من دگر باره در آن روی چرا می‌نگرم ۶

هر طرف می‌نگرم تا که ببینم رویت
چون تو در جان منی من به کجا می‌نگرم ۷

به حیات خودم امید نمی‌ماند هیچ
چون به حال خود و انصاف شما می‌نگرم ۸

مدتی شد که به من روی همی ننمایی
عیب بخت است نه آن تو چو وامی‌نگرم ۹

سیف فرغانی در غیر نظر چند کنی
گل چو دستم ندهد ز آن به گیا می‌نگرم ۱۰

ور میسر نشود دیدن رویت چه کنم
«می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم» ۱۱