خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه، بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند فرهاد و شیرین، مستی از بادهٔ دوشین، و شکر رنگین لبت، احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد. او از بوسه‌های معشوق و تأثیر آن بر خود سخن می‌گوید و طبع شوریده‌اش را در بیان این عشق شیرین توصیف می‌کند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی از باده' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
غزل ۱۰ - ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبت
ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبت
مستی امشبم از بادهٔ دوشین لبت ۱
نیست شیرین که ز فرهاد برای بوسی
ملک خسرو طلبد شکر رنگین لبت ۲
وه چه شیرین صنمی تو که دهان من هست
تا به امسال خوش از بوسهٔ پارین لبت ۳
محتسب سال دگر بر سر کویت آرد
همچنین بی خودم از بادهٔ نوشین لبت ۴
طبع شوریدهٔ من این همه شیرین کاری
می کند در سخن امروز به تلقین لبت ۵
سیف فرغانی چون وصف تو می‌کرد گرفت
طبعم اندر شکر افشاندن آیین لبت ۶
مستی امشبم از بادهٔ دوشین لبت ۱
نیست شیرین که ز فرهاد برای بوسی
ملک خسرو طلبد شکر رنگین لبت ۲
وه چه شیرین صنمی تو که دهان من هست
تا به امسال خوش از بوسهٔ پارین لبت ۳
محتسب سال دگر بر سر کویت آرد
همچنین بی خودم از بادهٔ نوشین لبت ۴
طبع شوریدهٔ من این همه شیرین کاری
می کند در سخن امروز به تلقین لبت ۵
سیف فرغانی چون وصف تو می‌کرد گرفت
طبعم اندر شکر افشاندن آیین لبت ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹ - ای پستهٔ دهانت شیرین و انگبین لب
گوهر بعدی:غزل ۱۱ - تبارک‌الله از آن روی دلستان که توراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
