خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از طوفانی شدید سخن می‌گوید که بادهای آن چنان تند می‌وزند که گویی گرد گناه و عصیان را از پیشانی پاک می‌کنند. همچنین، اشاره‌ای به عالم لامکان دارد که درهای آن به روی کسی گشوده نشده و زمین همچون گویی بر سینهٔ چرخ می‌چرخد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۶۵ - امشب بوزید باد طوفان آیین
امشب بوزید باد طوفان آیین
چندانکه برفت، گرد عصیان ز جبین ۱
از عالم لامکان، دو صد در نگشود
بر سینهٔ چرخ، بس که زد گوی زمین ۲
چندانکه برفت، گرد عصیان ز جبین ۱
از عالم لامکان، دو صد در نگشود
بر سینهٔ چرخ، بس که زد گوی زمین ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۴ - گفتیم: مگر که اولیاییم، نه‌ایم
گوهر بعدی:رباعی ۶۶ - برخیز سحر، ناله و آهی می‌کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
