خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر توصیه می‌کند که از مردم دوری کنید و به خلوت پناه ببرید، زیرا انسان‌های امروزی غیرواقعی و مصنوعی هستند و باید از آنها پرهیز کرد.
مفاهیم عمیق اجتماعی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، توصیه به انزوا و بدبینی نسبت به جامعه نیازمند درک و تحلیل انتقادی است که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.
رباعی ۴۶ - تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!
تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!
دوری کن و در دامن عزلت آویز! ۱
انسان مجازیند این نسناسان
پرهیز! ز انسان مجازی، پرهیز! ۲
دوری کن و در دامن عزلت آویز! ۱
انسان مجازیند این نسناسان
پرهیز! ز انسان مجازی، پرهیز! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۵ - در بزم تو ای شمع، منم زار و اسیر
گوهر بعدی:رباعی ۴۷ - از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
