خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و جذابیت یک شخصیت اشاره دارد که سخنانش مانند شهد شیرین است و موهای پریشانش نماد کفر است. اگر شیخ به کفر نهفته در موهای او پی می‌برد، بر ایمان خود خاکستر می‌پاشید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق مانند کفر و ایمان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
رباعی ۶ - شیرین سخنی که از لبش جان می‌ریخت
شیرین سخنی که از لبش جان می‌ریخت
کفرش ز سر زلف پریشان می‌ریخت ۱
گر شیخ به کفر زلف او پی بردی
خاک سیهی بر سر ایمان می‌ریخت ۲
کفرش ز سر زلف پریشان می‌ریخت ۱
گر شیخ به کفر زلف او پی بردی
خاک سیهی بر سر ایمان می‌ریخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵ - این راه زیارت است، قدرش دریاب
گوهر بعدی:رباعی ۷ - دی پیر مغان، آتش صحبت افروخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
