خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از مخاطب می‌خواهد به خود و روابطش با دیگران توجه کند. شاعر از تصاویر طبیعت مانند گل، بلبل، و همای استفاده می‌کند تا بر زیبایی و ارزش ذات انسان تأکید کند. همچنین، از مخاطب می‌خواهد که از دام‌های دنیوی رها شود و به جایگاه واقعی خود پی ببرد. در پایان، شاعر از صبا می‌خواهد پیامی به بهائی برساند که با سگ‌نفس خود درگیر است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «سگ‌نفس» نیاز به درک بیشتری از مفاهیم ادبی و فلسفی دارد.
غزل ۲۳ - یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
از که دوری و با که هم نفسی ۱
ناز بر بلبلان بستان کن!
تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی ۲
تا کی ای عندلیب عالم قدس!
مایل دام و عاشق قفسی؟ ۳
تو همایی، همای، چند کنی
گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟ ۴
ای صبا! در دیار مهجوران
گر سر کوچهٔ بلا برسی ۵
با بهائی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی ۶
از که دوری و با که هم نفسی ۱
ناز بر بلبلان بستان کن!
تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی ۲
تا کی ای عندلیب عالم قدس!
مایل دام و عاشق قفسی؟ ۳
تو همایی، همای، چند کنی
گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟ ۴
ای صبا! در دیار مهجوران
گر سر کوچهٔ بلا برسی ۵
با بهائی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲ - تازه گردید از نسیم صبحگاهی، جان من
گوهر بعدی:غزل ۲۴ - مضی فی غفلة عمری، کذلک یذهب الباقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
