هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مخاطب میخواهد به خود و روابطش با دیگران توجه کند. شاعر از تصاویر طبیعت مانند گل، بلبل، و همای استفاده میکند تا بر زیبایی و ارزش ذات انسان تأکید کند. همچنین، از مخاطب میخواهد که از دامهای دنیوی رها شود و به جایگاه واقعی خود پی ببرد. در پایان، شاعر از صبا میخواهد پیامی به بهائی برساند که با سگنفس خود درگیر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «سگنفس» نیاز به درک بیشتری از مفاهیم ادبی و فلسفی دارد.
غزل ۲۳ - یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
از که دوری و با که هم نفسی ۱
ناز بر بلبلان بستان کن!
تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی ۲
تا کی ای عندلیب عالم قدس!
مایل دام و عاشق قفسی؟ ۳
تو همایی، همای، چند کنی
گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟ ۴
ای صبا! در دیار مهجوران
گر سر کوچهٔ بلا برسی ۵
با بهائی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی ۶
از که دوری و با که هم نفسی ۱
ناز بر بلبلان بستان کن!
تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی ۲
تا کی ای عندلیب عالم قدس!
مایل دام و عاشق قفسی؟ ۳
تو همایی، همای، چند کنی
گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟ ۴
ای صبا! در دیار مهجوران
گر سر کوچهٔ بلا برسی ۵
با بهائی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲ - تازه گردید از نسیم صبحگاهی، جان من
گوهر بعدی:غزل ۲۴ - مضی فی غفلة عمری، کذلک یذهب الباقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
