خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها به مقایسه‌ای میان خود و زاهد می‌پردازد. زاهد به دنبال ثواب و پاداش اخروی است، در حالی که شاعر به امید بخشش و لطف بی‌کران خداوند است. او اشاره می‌کند که با دست خالی به پیشگاه خدا می‌رود، اما امیدوار است که خداوند با بخشش خود، طبع کریمش را نشان دهد.
مفاهیم عرفانی و مقایسه‌های عمیق در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافت‌های زبانی و معنایی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۶۴ - دارد ز خدا خواهش جنات نعیم
دارد ز خدا خواهش جنات نعیم
زاهد به ثواب و من به امید عظیم ۱
من دست تهی میروم او تحفه به دست
تا زین دو کدام خوش کند طبع کریم ۲
زاهد به ثواب و من به امید عظیم ۱
من دست تهی میروم او تحفه به دست
تا زین دو کدام خوش کند طبع کریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۳ - خواهم که شبی محو جمال تو شوم
گوهر بعدی:رباعی ۶۵ - گیرم که به چشم خلق پوید دشمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
