خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر خود را بنده‌ای می‌داند که مالک شعر و نظم بود، اما در برابر عظمت تو (معشوق یا قدرت برتر) خود را کوچک می‌شمرد. او تنها اشعار نفیس در دست داشت و همه‌ی آن‌ها را به پای تو تقدیم کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به شناخت اولیه از ادبیات کهن و ظرافت‌های زبانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
رباعی ۳۷ - این بنده که ملک نظم پیوستش بود
این بنده که ملک نظم پیوستش بود
تسخیر جهان مرتبهٔ پستش بود ۱
در دست نداشت غیر اشعار نفیس
در پای تو ریخت آنچه در دستش بود ۲
تسخیر جهان مرتبهٔ پستش بود ۱
در دست نداشت غیر اشعار نفیس
در پای تو ریخت آنچه در دستش بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶ - عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
گوهر بعدی:رباعی ۳۸ - آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
