خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، عرفان، و رهایی از قید و بندهای دنیوی سخن می‌گوید. او از عشق به معشوق، تسلیم در برابر فرمان او، و رهایی از وسوسه‌های عقل صحبت می‌کند. همچنین، شاعر از زهد خشک ابراز نارضایتی کرده و به دنبال لذت‌های معنوی و روحانی است. در نهایت، او از سفر روحانی و عشق بی‌پایان سخن می‌گوید.

این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رهایی از قید و بندهای عقل و زهد خشک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

غزل ۱۱۶ - کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد
محقَق است که او حاصل بصر دارد ۱

چو خامه در رهِ فرمانِ او، سرِ طاعت
نهاده‌ایم مگر او به تیغ بردارد ۲

کسی به وصلِ تو چون شمع یافت پروانه
که زیرِ تیغِ تو هر دم سری دگر دارد ۳

به پای‌بوس تو دستِ کسی رسید که او
چو آستانه بدین در، همیشه سر دارد ۴

ز زهدِ خشک ملولم‌، کجاست بادهٔ ناب‌؟
که بویِ باده مدامم دماغ تر دارد ۵

ز باده هیچت اگر نیست، این نه بس که تو را
دمی ز وسوسهٔ عقل بی‌خبر دارد؟ ۶

کسی که از رهِ تقوا قدم برون ننهاد
به عزمِ میکده اکنون رهِ سفر دارد ۷

دل‌ِ شکستهٔ حافظ به خاک خواهد برد
چو لاله، داغ هوایی‌، که بر جگر دارد ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۵ - درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.