خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از معشوق خود دعوت می‌کند تا در دل و دیده‌اش بنشیند و از خلوت با او لذت ببرد. او معشوق را به عنوان شاه حسنی توصیف می‌کند که دلش خانه‌ی اوست و از او می‌خواهد که برای هزار سال در این سرا بماند. شاعر همچنین به رابطه‌ی خاص بین شاه و گدا اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با او بنشیند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان با سن پایین دشوار باشد.
غزل ۵۰۵ - ز دیده در دلم ای سرو دل ربا بنشین
ز دیده در دلم ای سرو دل ربا بنشین
نشیمنی است ز مردم تهی بیا بنشین ۱
تو شاه حسنی و خلوت سرای توست دلم
هزار سال به دولت درین سرا بنشین ۲
دو منزلند دل و دیده هر دو خانهٔ تو
چه حاجتست که من گویمت کجا بنشین ۳
تو ماه مجلس ما شو به صد طرب گو شمع
به گوشه‌ای رو و زاری کنان ز ما بنشین ۴
خوشست صحبت شاه و گدا به خلوت انس
تو شاه محترمی با من گدا بنشین ۵
نشیمنی است ز مردم تهی بیا بنشین ۱
تو شاه حسنی و خلوت سرای توست دلم
هزار سال به دولت درین سرا بنشین ۲
دو منزلند دل و دیده هر دو خانهٔ تو
چه حاجتست که من گویمت کجا بنشین ۳
تو ماه مجلس ما شو به صد طرب گو شمع
به گوشه‌ای رو و زاری کنان ز ما بنشین ۴
خوشست صحبت شاه و گدا به خلوت انس
تو شاه محترمی با من گدا بنشین ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۴ - شاهانه رخش راندن آن خردسال بین
گوهر بعدی:غزل ۵۰۶ - چون برفروزد آینه زان آفتاب رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
