غزل ۴۸۵ - یارب که خواند آیت عجر و نیاز من

یارب که خواند آیت عجر و نیاز من
بر شاه بنده پرور مسکین نواز من ۱

یارب که گوید از من مسکین خاکسار
با شهسوار سر کش گردون فراز من ۲

کای نوربخش چشم جهان بین مردمان
ای روشنائی نظر پاکباز من ۳

چشمت که خوش بمن به فکندی خدنگ ناز
اکنون چرا نمی‌نگرددر نیاز من ۴

گوش مبارکت که ز من می‌شنید راز
بهر چه گوشه‌گیر شد آخر ز راز من ۵

زلفت مگر ز من کجی دید کز جفا
کوتاه ساخت رشتهٔ عمر دراز من ۶

چون محتشم ز درد تو بیچاره‌ام چه باک
گر چاره ساز من شوی ای چاره‌ساز من ۷