خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق شکایت میکند و از او میخواهد که هرچه نکرده است، انجام دهد. شاعر به معشوق اشاره میکند که با جفاهایش دلهای بسیاری را ربوده و اکنون از او میخواهد که به این عشق پایان دهد یا حداقل روی خود را نشان دهد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «تیغ بکش به خون ما» ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
غزل ۴۷۴ - ای تو نکرده جز جفا آن چه نکردهای بکن
ای تو نکرده جز جفا آن چه نکردهای بکن
تیغ بکش به خون ما آن چه نکردهای بکن ۱
ای زده عقل و راه دین خواهی اگر متاع جان
بی خبر از درم درا آن چه نکردهای بکن ۲
چند به منتم کشی کز ستمت نکشتهام
ای ستمت به از وفا آن چه نکردهای بکن ۳
ای که ربودهای به رخ صد دل و مایلی بدین
عقدهٔ زلف برگشا آن چه نکردهای بکن ۴
ای که نبوده بر درت مثل من از جفا کشان
میروم این زمان بیا آن چه نکردهای بکن ۵
ای نه نموده روی مه برده هزار دل ز ره
روی به محتشم نما آن چه نکردهای بکن ۶
تیغ بکش به خون ما آن چه نکردهای بکن ۱
ای زده عقل و راه دین خواهی اگر متاع جان
بی خبر از درم درا آن چه نکردهای بکن ۲
چند به منتم کشی کز ستمت نکشتهام
ای ستمت به از وفا آن چه نکردهای بکن ۳
ای که ربودهای به رخ صد دل و مایلی بدین
عقدهٔ زلف برگشا آن چه نکردهای بکن ۴
ای که نبوده بر درت مثل من از جفا کشان
میروم این زمان بیا آن چه نکردهای بکن ۵
ای نه نموده روی مه برده هزار دل ز ره
روی به محتشم نما آن چه نکردهای بکن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۳ - ای ابرویت به وقت اشارت زبان حسن
گوهر بعدی:غزل ۴۷۵ - چون شدم صیدت به گیسوی خودت دربند کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.