غزل ۴۶۶ - شد پرده درم سوز درون از تو چه پنهان

شد پرده درم سوز درون از تو چه پنهان
افتاده دل از پرده برون از تو چه پنهان ۱

هرچند چو فانوس به دل پرده کشیدم
پوشیده نشد سوز درون از تو چه پنهان ۲

تا مهر گیاه خط سبزت شده پیدا
مهر دل من گشته فزون از تو چه پنهان ۳

سرگرمیم از عشق تو بر عاقل و جاهل
روشن شده از داغ جنون از تو چه پنهان ۴

دل کرد بسی کوشش و ننهفت ز مردم
افسانهٔ عشقم به فسون از تو چه پنهان ۵

تا کرده رقیب آرزوی بادهٔ لعلت
هستیم بهم در پی خون از تو چه پنهان ۶

رازی که دل محتشم از خلق نهان داشت
بر جمله عیان گشت کنون از تو چه پنهان ۷