خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ بیانگر عشق عمیق و عارفانه‌ی شاعر به معشوق است. شاعر با بیان احساسات خود، از دوری معشوق شکایت کرده و اظهار می‌کند که تا آخرین لحظه‌ی زندگی به او وفادار خواهد ماند. او از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و با جادوی عشق، او را به سوی خود بکشاند. شاعر همچنین از رنج‌های عشق و انتظار سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او رحم کند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جادو و عشق سوزان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد.

مشاهده کامل

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

تا دامنِ کفن نکشم زیرِ پایِ خاک
باور مکن که دست ز دامن بدارمت

محرابِ ابرویت بنما تا سحرگهی
دستِ دعا برآرم و در گردن آرمت

گر بایدم شدن سویِ هاروتِ بابلی
صد گونه جادویی بکنم تا بیارمت

خواهم که پیش میرمت ای بی‌وفا طبیب
بیمار باز پرس که در انتظارمت

صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار
بر بویِ تخمِ مِهر که در دل بکارمت

خونم بریخت وز غمِ عشقم خلاص داد
مِنّت پذیرِ غمزهٔ خنجر گذارمت

می‌گریم و مرادم از این سیلِ اشک‌بار
تخمِ محبّت است که در دل بکارمت

بارم ده از کرم سویِ خود تا به سوزِ دل
در پای دم‌به‌دم گهر از دیده بارمت

حافظ شراب و شاهد و رندی نه وضعِ توست
فِی‌الجمله می‌کنی و فرو می‌گذارمت

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir