غزل ۳۸۴ - رسید باز طپاننده کبوتر دل

رسید باز طپاننده کبوتر دل
سبک کنندهٔ تمکین ز صبر لنگر دل ۱

خرد کجاست که دارد لوای صبر نگاه
که شد عیان علم پادشاه کشور دل ۲

رسید شاه سواری که در حوالی او
به جنبش است زمین از هجوم لشگر دل ۳

چو سنگ خورد نهانی تنم به لرزه فتاد
ز دیدنش چو طپیدن گرفت پیکر دل ۴

پی نشاط فرو کوفتند نوبت غم
چو ملک عشق به یکبار شد مسخر دل ۵

ازو چه ره طلبیم بهر حفظ جان کردن
که جان فریفتهٔ اوست صد برابر دل ۶

ز جان محتشم آواز الامان برخاست
کشید خسرو غم چون سپاه بر در دل ۷