غزل ۳۷۲ - ز تب نالان شدی جانان عاشق

ز تب نالان شدی جانان عاشق
بلا گردان جانت جان عاشق ۱

ز سوز نالهٔ عاشق گدازت
به گردون می‌رسد افغان عاشق ۲

تب گرم تو عالم را سیه کرد
ز خود بر سینهٔ سوزان عاشق ۳

دمی صد بار از درد تو می‌مرد
اجل می‌برد اگر فرمان عاشق ۴

به بالینت دمی نبود که گرید
نیالاید به خون دامان عاشق ۵

کشی گر آهی از دل خیزد آتش
ز جان عاشقان جانان عاشق ۶

به جان محتشم نه درد خود را
که باشد درد و محنت زان عاشق ۷