غزل ۳۵۲ - روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض

روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
شد ناز بر تو واجب و بر ما نیاز فرض ۱

تا در وجود آمدی ای کعبهٔ مراد
شد سجدهٔ تو بر همه کس چون نماز فرض ۲

نتوان به هیچ وجه شمرد از بتان تو را
باشد میان باطل و حق امتیاز فرض ۳

بنگر به عشق و بوالعجبی‌های او کزو
محمود را شده است سجود ایاز فرض ۴

بختم عجب اگر ننوازد که گشته است
قتلم به جرم عشق به آن دلنواز فرض ۵

آمیزشی به درد کشانم نصیب باد
کز تقوی و ورع شو دم احتراز فرض ۶

زان مرغ غمزه بیم دل محتشم نخاست
گنجشک را بود حذر از شاهباز فرض ۷