خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که با تیغ ستم خود، او را بکشد و از این درد رها کند. استفاده از استعاره‌هایی مانند «تیغ بکش»، «ناوک غمزه»، و «آتش شوق» نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات شاعر است.
متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استعاره‌های احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «تیغ بکش» ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشند.
غزل ۳۳۴ - ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش ۱
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر
ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش ۲
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم
گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش ۳
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان
گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش ۴
منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش ۱
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر
ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش ۲
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم
گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش ۳
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان
گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۳ - ز مهیست داغ بر دل که ندیده‌ام هنوزش
گوهر بعدی:غزل ۳۳۵ - بیش ازین منت وصل و از رخ آن ماه مکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
