خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از دیدار معشوق و تأثیرات عمیق عشق و زیبایی او سخن می‌گوید. در این شعر، توصیف‌هایی از شب، می‌خواران، و نمادهایی مانند کوههای عقل و صبر وجود دارد که نشان‌دهنده کشمکش درونی و عشق سوزان است. همچنین، اشاراتی به ناپایداری دنیا و فتنه‌های آن شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و تصاویر به‌کاررفته (مانند می‌خواران و تیرهای دل‌شکاف) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا دشوار باشد.
غزل ۳۱۰ - دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
نیم شب آمد برون چون افتاب نیم روز ۱
همرهش فوجی ز می‌خواران پر ظرف از شراب
واقف از جمعی ز آگاهان آگاه از رموز ۲
پیش پیش لشگر حسنش پس از صد دور باش
در کمانها تیرهای دل شکاف سینه سوز ۳
پیش روی تابناکش کوههای عقل و صبر
در گداز از بی‌ثباتی‌ها چو برف اندر تموز ۴
چون به راه آثار من ناگه نمود از دود آه
پیش چشم نیم بازش چون گیاه نیم‌سوز ۵
دست مخمورانه‌ای از ناز بردوشم فکند
کامشب از دهشت به دست رعشه دوشم هنوز ۶
محتشم فریاد کز جام غرور آن ترک مست
غافل است از فتنه زائی‌های این چرخ عجوز ۷
نیم شب آمد برون چون افتاب نیم روز ۱
همرهش فوجی ز می‌خواران پر ظرف از شراب
واقف از جمعی ز آگاهان آگاه از رموز ۲
پیش پیش لشگر حسنش پس از صد دور باش
در کمانها تیرهای دل شکاف سینه سوز ۳
پیش روی تابناکش کوههای عقل و صبر
در گداز از بی‌ثباتی‌ها چو برف اندر تموز ۴
چون به راه آثار من ناگه نمود از دود آه
پیش چشم نیم بازش چون گیاه نیم‌سوز ۵
دست مخمورانه‌ای از ناز بردوشم فکند
کامشب از دهشت به دست رعشه دوشم هنوز ۶
محتشم فریاد کز جام غرور آن ترک مست
غافل است از فتنه زائی‌های این چرخ عجوز ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۹ - دوش گر بزمم گذر کرد آن مه مجلس فروز
گوهر بعدی:غزل ۳۱۱ - حسن را تکیه‌گه آن طرف کلاهست امروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
