غزل ۲۳۶ - امشب که چشم مست تو در مهد خواب بود

امشب که چشم مست تو در مهد خواب بود
مهد زمین ز گریهٔ من غرق آب بود ۱

دیوانه‌ای که غاشیه داری به کس نداد
تا پای شهسوار بلا در رکاب بود ۲

دی کامد آفتاب و خریدار شد تو را
با مشتری مقابلهٔ آفتاب بود ۳

در نامهٔ عمل ملک از آدمی کشان
گر می‌نوشت جرم تو را بی حساب بود ۴

از جنبش نسیم زد آتش به خرمنم
آن روی آتشین که به زیر نقاب بود ۵

تنها گذشت و یکقدم از پی نرفتمش
پایم ز بس که در وحل اضطراب بود ۶

بر خاک محتشم به تواضع گذر که او
روزی بر آستان تو عالیجناب بود ۷