خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از احساسات خود در مورد عشق و دوری از معشوق سخن می‌گوید. او از ناتوانی در حضور در مجلس معشوق و رنج دوری می‌نالد، اما همچنان امیدوار است. تصاویری مانند فانوس، شمع، و پروانه برای توصیف رابطه عاشقانه استفاده شده‌است. شاعر از تلاش‌های بی‌ثمر دل و گریه‌های بی‌فایده می‌گوید و در نهایت به عشق همراه با هجران اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده‌ای است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۰ - گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشت
گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشت
تا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت ۱
جراتم با آن که بی‌دهشت به صحبت می‌دواند
دور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت ۲
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانه‌ای
کز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت ۳
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کرد
گریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت ۴
شد نصیب من که صید لاغرم اما ز دور
در کمان هر تیر کان ترک شکارانداز داشت ۵
بر رخم محرومی صحبت در امید بست
خاصه آن صحبت که وی با محرمان راز داشت ۶
محتشم کز قرب روز افزون تمام امید بود
کی خبر زین عشق هجر انجام وصل آغاز داشت ۷
تا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت ۱
جراتم با آن که بی‌دهشت به صحبت می‌دواند
دور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت ۲
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانه‌ای
کز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت ۳
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کرد
گریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت ۴
شد نصیب من که صید لاغرم اما ز دور
در کمان هر تیر کان ترک شکارانداز داشت ۵
بر رخم محرومی صحبت در امید بست
خاصه آن صحبت که وی با محرمان راز داشت ۶
محتشم کز قرب روز افزون تمام امید بود
کی خبر زین عشق هجر انجام وصل آغاز داشت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۹ - تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت
گوهر بعدی:غزل ۱۲۱ - آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
