غزل ۱۱۴ - هرچند خون عاشق بی‌دل حلال نیست

هرچند خون عاشق بی‌دل حلال نیست
در خون من گرفت به آن خردسال نیست ۱

حسنش امان یک نگهم بیشتر نداد
در حسن آدمی کش او اعتدال نیست ۲

دی وقت راندن من از آن بزم بود مست
کامروز در رخش اثر انعفال نیست ۳

شاخ گلی و گرنه هنوز ای پسر کجاست
سروی که در ره تو سرش پایمال نیست ۴

ماه نوی ولی به ظهور تو از بتان
یک آفتاب نیست که در او زوال نیست ۵

از یک هلال اگرچه نه‌ای بیشتر هنوز
یک سینه نیست کز تو بر او صد هلال نیست ۶

حسن تو راست زیر نگین صد جهان جمال
یک دل حریف این همه حسن و جمال نیست ۷

از سادگی دمی ز تو صد لطف می‌کنم
خاطر نشان خود که تو را در خیال نیست ۸

خود را به عمد به هرچه می‌افکنی به خواب
ز افسانهٔ منت اگر امشب ملال نیست ۹

برداشتست بهر نثار تو چشم ما
چندان گوهر که در صدفت احتمال نیست ۱۰

قدت هلال وار خمیده است در شباب
بر غیر عشق محتشم این حرف دال نیست ۱۱