غزل ۱۰۰ - در ظل همائی که بر او میل جهانی است

در ظل همائی که بر او میل جهانی است
مرغان اولی‌الاجنحه را خوش طیرا نیست ۱

در حسرت آن طایر بی‌بال و پر ما
خوش دل شکن آهنگی و دل گاه فغانیست ۲

پر گرم مران ای بت سر کش که به راهت
در هر قدم افتاده ز پا سوخته جا نیست ۳

برتاب عنان خود ازین راه که رد پی
دیوانهٔ بی دهشت گیرنده عنانیست ۴

مستغرق وصل است کسی از تو که او را
از وصل و فراق تو نه سود و نه زیانیست ۵

تمییز من و غیر حوالت به نظر کن
کاندر رخ هر عاشقی از عشق نشانیست ۶

گو قهر به اغیار مکن بهر دل ما
آن شوخ که در هر غضبش لطف نهانیست ۷

آهسته خدنگی زد و از سینه گذر کرد
جنبش این تیر چه پرزور کمانیست ۸

طرز سخن محتشم از غیر مجوئید
کاین لهجه خاصی است که مخصوص زمانی است ۹