غزل ۶۳ - کنون که خنجر بیداد یار خونریز است

کنون که خنجر بیداد یار خونریز است
کجاست مرد که بازار امتحان تیز است ۱

دلم ز وعدهٔ شیرین لبی است در پرواز
که یاد کوه‌کنش به ز وصل پرویز است ۲

ز من چه سرزده‌ای سرو نوش لب که دگر
سرت گران و حدیثت کنایه آمیز است ۳

منه فزونم ازین بار جور بر خاطر
که پیک آه گران خاطر سبک خیز است ۴

کشاکش رگ جانم شب دراز فراق
ز سر گرانی آن طره دلاویز است ۵

به این گمان که شوم قابل ترحم تو
خوشم که تیغ جهانی به خون من تیز است ۶

چو محتشم سخن زا قامتت کند بشنو
که گاه گاه سخنهای او بانگین است ۷