خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از اشتباه خود در انتخاب راه و همراه سخن می‌گوید. او مسیری نادرست را در پیش گرفت و متوجه نشد که به ورطه‌ای خطرناک می‌افتد. همچنین، به جای انتخاب رفیقی وفادار، کسی را به همراهی برگزید که در میانه راه او را رها کرد.
مفاهیم عمیق تر مانند پشیمانی، انتخاب نادرست و تجربیات زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
دوبیتی ۳۵۸ - به نادانی گرفتم کوره راهی
به نادانی گرفتم کوره راهی
ندانستم که می‌افتم به چاهی ۱
به دل گفتم رفیقی تا به منزل
ندانستم رفیق نیمه راهی ۲
ندانستم که می‌افتم به چاهی ۱
به دل گفتم رفیقی تا به منزل
ندانستم رفیق نیمه راهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۳۵۷ - به قبرستان گذر کردم صباحی
گوهر بعدی:دوبیتی ۳۵۹ - ته که خورشید اوج دلربایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
