شاعر در این ابیات از اشتباه خود در انتخاب راه و همراه سخن میگوید. او مسیری نادرست را در پیش گرفت و متوجه نشد که به ورطهای خطرناک میافتد. همچنین، به جای انتخاب رفیقی وفادار، کسی را به همراهی برگزید که در میانه راه او را رها کرد.
مفاهیم عمیق تر مانند پشیمانی، انتخاب نادرست و تجربیات زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
دوبیتی ۳۵۸ - به نادانی گرفتم کوره راهی
ندانستم که میافتم به چاهی ۱
به دل گفتم رفیقی تا به منزل
ندانستم رفیق نیمه راهی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.