این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر دل خود میپردازد. از جمله ویژگیهایی مانند حیا، ابروان نازک، و چاه زنخدان معشوق را با زیباییهای سحرآمیز مقایسه میکند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
دوبیتی ۳۳۴ - به رویت از حیا خوی ریته دیری
دو ابرویت به ناز آمیته دیری ۱
به سحر دیده در چاه زنخدان
بسی هاروت دل آویته دیری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.