در این متن، شاعر زیبایی چشمان و ابروان معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند پیالهٔ پر ز می و ملک ری توصیف میکند و از وعدههای بیثمر او گله میکند که همیشه امروز و فردا میشود، اما مشخص نیست که این فردا کی خواهد رسید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی مانند شراب (می) است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای خوانندگانی مناسب است که با ادبیات کلاسیک آشنا هستند.
دوبیتی ۳۱۸ - دو چشمانت پیالهٔ پر ز می بی
خراج ابروانت ملک ری بی ۱
همی وعده کری امروز و فردا
نمیدانم که فردای تو کی بی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.