شاعر در این بیتها از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید و آرزوی وصال او را دارد. او معشوق را با توصیفاتی مانند "مه" و "شیرین چالاک" میستاید و از حسرت دوری مینالد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
دوبیتی ۲۹۶ - چه خوش بی وصلت ای مه امشبک بی
مرا وصل تو آرام دلک بی ۱
ز مهرت ای مه شیرین چالاک
مدامم دست حسرت بر سرک بی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.