در این متن، شاعر بیان میکند که هر باغی که نخلش سرکشی کند و از حد خود فراتر رود، حتی اگر میوههای گرانبهایی مانند لعل و گهر بدهد، باید از ریشه کنده شود. این شعر به مفهوم کنترل و نظارت بر امور و ضرورت برخورد قاطع با سرکشی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق و نمادین موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به برخورد قاطع و خشونتآمیز (مانند "خونین جگر" و "کندنش از بیخ") ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
دوبیتی ۲۸۸ - هر آن باغی که نخلش سر به در بی
مدامش باغبون خونین جگر بی ۱
بباید کندنش از بیخ و از بن
اگر بارش همه لعل و گهر بی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.