متن بیانگر غم و اندوه عمیق و احساس تنهایی است. شاعر از درد بیدرمان دل خود میگوید و آرزوی فراغت و آرامش دارد، اما به نظر میرسد این آرزو دستنیافتنی است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این متن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
دوبیتی ۲۷۲ - غم عالم نصیب جان ما بی
به دور ما فراغت کیمیا بی ۱
رسد آخر به درمان درد هر کس
دل ما بی که دردش بی دوا بی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.